Relaties herstellen

Veel van wat mensen in het leven tegenhoudt, zijn hun onverwerkte gevoelens en oordelen over hun relaties, zelfs relaties uit een ver verleden. Deze gevoelens en oordelen fungeren als een soort dam—ze houden iemands gevoelens tegen, houden hem of haar vast in een bepaalde toestand, beïnvloeden hun beeld van anderen en maken het onmogelijk om emotioneel open en toegankelijk te zijn voor hun kinderen en voor andere mensen.

Het is een fundamenteel probleem in menselijke relaties. Moeilijkheden met je familieleden, ouders of andere zeer invloedrijke mensen in je opvoeding creëren een soort dam in jezelf die je je hele leven met je mee kunt dragen—die je bewustzijn beperkt, je huidige relaties beïnvloedt, je genegenheid en vertrouwen voor andere mensen tegenhoudt en je schade berokkent alsof je vastgebonden bent en op je plaats wordt gehouden door een gebeurtenis uit het verre verleden.

Mensen proberen natuurlijk verder te gaan. Ze willen dat hun leven doorgaat, en dus gaan ze verder, maar ze gaan verder met al deze innerlijke onderdrukking. En elke keer als ze iemand ontmoeten die hen aan deze vroegere relatie doet denken, hebben ze de neiging erg veroordelend en irrationeel te worden, en te denken dat ze deze persoon niet mogen, terwijl ze eigenlijk niet weten waarom dat zo zou zijn, want ze kennen deze persoon niet eens. Er is iets in deze persoon dat hen doet denken aan iemand anders jegens wie ze geen vergeving kunnen opbrengen, met wie ze problemen en onenigheid hebben, spijt of wrok koesteren.

Mensen nemen deze onderdrukking mee in de opvoeding van hun eigen kinderen—ze houden afstand tot hun kinderen, waardoor ze niet in staat zijn zich in hen in te leven. Vaak gedragen ze zich uiteindelijk net als hun eigen ouders, waarbij ze de opvoedingservaringen uit hun eigen jeugd weerspiegelen en deze nu op ongepaste wijze doorgeven aan hun eigen kinderen, die daardoor vaak worden blootgesteld aan woede, hardheid en emotionele afstand.

Het is een fundamenteel probleem in menselijke relaties, en het is geen probleem dat mensen onbekend is. Het is het middelpunt geworden van veel therapie en geestelijke gezondheidszorg.

Hier moet je begrijpen wat vergeving werkelijk betekent. Vergeving is niet vergeten. Vergeving is niet het negeren van moeilijkheden die je in het verleden met mensen hebt gehad, want dat wordt emotioneel en intellectueel oneerlijk. Je kunt iets dat niet goed was niet goed maken zonder jezelf voor de gek te houden en oneerlijk te worden ten aanzien van je gevoelens. Vergeving moet hier iets zijn dat je in staat stelt een ander duidelijk te zien en lering te trekken uit die ervaring en uit die relatie.

Wat betreft je ouders of andere belangrijke personen die je jeugd hebben gevormd en je opvoeding hebben beïnvloed, is het belangrijk om oog te hebben voor de omstandigheden waarin zij leefden en de krachten en druk waarmee zij te maken hadden. Dit is heel belangrijk omdat je van deze ervaringen en relaties wilt leren op een manier die je meer helderheid en mededogen geeft om de situatie van je ouders te begrijpen, bijvoorbeeld de omgeving waarin ze leefden, de economische druk waaronder ze stonden, hun eigen beperkingen en, als je de kans hebt, om te ontdekken hoe hun eigen jeugd eruitzag. Onder welke omstandigheden zijn ze opgegroeid? Hoe zag de wereld eruit die zij moesten ervaren?

Misschien voel je je gekwetst door je relatie met hen, maar je moet hun eigen situatie objectief bekijken. Dit maakt je relatie realistischer en duidelijker. En het biedt je de kans om hen met meer mededogen te begrijpen en respect terug te winnen als dat verloren is gegaan.

Je relatie met je familieleden is erg belangrijk voor het vormgeven van je waarneming en het bepalen van je handelingen. Deze zaken vervangen allemaal de natuurlijke innerlijke leiding die God in je heeft geplaatst, een diepere Geest in je die Kennis wordt genoemd. Kennis leeft in je, buiten het bereik en het domein van je intellect. Zij leidt je en schenkt je elke dag wijsheid. Maar als je geest gesloten is, als je je gevoelens onderdrukt, als je oordeelt over jezelf en andere mensen, zul je deze raad niet horen. Je zult deze wijsheid en deze leiding niet kunnen ontvangen.

Het is alsof je opgesloten zit in een gevangenis van je eigen geest—niet in staat om te voelen, niet in staat om contact te maken, niet in staat om vanuit je eigen perspectief helder te zien, vastgehouden door je eigen oordelen en gevoelens en je onvermogen om jezelf op een constructieve manier uit te drukken. Zelfs als je in rijkdom en weelde leeft, ben je als een gevangene in je eigen geest.

Je voelt je tegengehouden, je voelt je verstikt door je eigen besluiteloosheid ten aanzien van belangrijke mensen in je leven. Je voelt je niet vrij omdat je niet vrij bent in jezelf. Je bent niet vrij om te zien, te weten en te reageren op Kennis en om te volgen wat je het diepst weet en waarvan je het diepst weet dat het waar is.

Mensen proberen gewoon vooruit te gaan, maar ze zijn gehandicapt. Ze proberen nieuwe relaties aan te gaan, maar ze hebben hun vroegere relaties nog niet verwerkt. Ze proberen een oude relatie te vervangen door een nieuwe, maar uiteindelijk beschadigen ze de nieuwe relatie met hun eigen onvermogen om de mensen uit hun verleden te vergeven.

Vergeving is bewustzijn en begrip, maar het is ook een andere levenshouding. In wezen bekijk je het verleden vanuit twee verschillende perspectieven. Je bekijkt het verleden vanuit het perspectief van je eigen persoonlijke gevoelens en associaties. Op dit bewustzijnsniveau, waar de meeste mensen zich bevinden en van waaruit de meeste mensen functioneren, zien ze het verleden in termen van betreurenswaardige gebeurtenissen, pijnlijke ontmoetingen, teleurstellende relaties, onthouden liefde en genegenheid, wrok en weerstand. Hun gevoelens zijn gekwetst. Ze hebben het gevoel dat ze onrechtvaardig en liefdeloos zijn behandeld, en dus bekijken ze het verleden vanuit een gevoel van gekwetstheid en slachtofferschap. Ze zijn boos; ze koesteren wrok; en ze hebben geen gevoel, geen medeleven of liefde, zelfs voor de mensen die hen hebben opgevoed en die invloedrijk waren in hun leven.

Ze proberen nu verder te gaan, maar ze zijn gekwetst en ze worden geremd. Hun gevoelens worden verstikt. Ze zijn niet echt geschikt om nieuwe relaties aan te gaan. Ze beschikken niet over de mentale gezondheid, het inzicht of de vaardigheden om een nieuwe relatie aan te gaan, hoewel ze zich hier al in hebben gestort.

Daarom moet je teruggaan en je relaties opnieuw bekijken. Je moet de omstandigheden begrijpen waarin mensen leefden. Misschien waren ze jong en onvolwassen. Of misschien stonden ze, zoals vaak het geval is bij ouders, onder grote druk of waren ze zelf getraumatiseerd—niet in staat om je de begeleiding en genegenheid te geven die je nodig had. Onder welke omstandigheden leefden ze?

Als je iemand wilt leren kennen en een helder beeld van hem of haar wilt krijgen, moet je niet alleen inzicht hebben in de persoon zelf, maar ook in zijn of haar omstandigheden. Omstandigheden beïnvloeden mensen. Stress beïnvloedt mensen. Aanhoudende stress verandert mensen. Onder welke omstandigheden leefden deze mensen? Misschien zou je zelf niet anders hebben gereageerd als je in vergelijkbare omstandigheden had geleefd. Dit helpt je om je bewust te worden van de menselijkheid en de beperkingen van de ander.

Het is belangrijk om alles uit te drukken wat je destijds niet kon uitdrukken, zelfs als je dat niet rechtstreeks tegen de persoon in kwestie kunt doen. Schrijf een brief. Zet je gevoelens op papier. Laat ze los. Misschien kan een professional je helpen om in contact te komen met deze gevoelens en ze op een constructieve manier uit te drukken, maar je moet ze uit je hoofd krijgen. Ze moeten communicatie worden. Misschien zul je deze brieven nooit versturen, maar ze hebben een therapeutische werking voor je.

Je moet je gevoelens weer in deze relaties brengen om je eigen emoties te ontgrendelen, je eigen geest te bevrijden en de leiding van Kennis te kunnen ontvangen, die via je gevoelens, via je ideeën en via je gewaarwordingen zal komen. Als deze allemaal opgesloten zitten als reactie op het verleden, zul je niets kunnen weten of voelen. Je moet deze innerlijke vrijheid hebben. Het is essentieel voor je welzijn en voor het succes van je toekomstige en huidige relaties.

Het verwerken van relaties op persoonlijk vlak is belangrijk, maar er is nog een ander niveau in je leven waar je misschien pas nu over na begint te denken en dat je pas nu begint te ervaren. Dat is de realiteit van je hogere doel in de wereld—dat je voor een groter doel ter wereld bent gekomen, dat je nog niet hebt ontdekt; dat je leven een andere dimensie heeft die je pas begint te overwegen en te ervaren; dat je niet alleen het product bent van je familie en je cultuur. Je bent hier eigenlijk met een missie. Je hebt iets belangrijks te doen dat wacht om ontdekt en tot uitdrukking gebracht te worden.

De mate waarin je de realiteit van dit grotere doel hebt ervaren, zelfs als je ervaring zeer sporadisch is geweest, zal je een ander perspectief geven op je vroegere relaties. Je zult ze nu op een heel andere manier zien. Je zult ze bekijken in de context van de vraag of ze je hebben geholpen of niet bij het verkrijgen van het besef van je grotere doel in het leven en de realiteit van Kennis die in je leeft.

Hier kun je zien dat als je gezinsleven ongelukkig was, het je eruit heeft gedreven. Het zette je aan tot zelfstandig denken. Het vereiste een zekere mate van onafhankelijkheid. Het heeft je op weg geholpen. Omdat je niet kon blijven waar je was, werd je gedwongen je leven een andere richting in te sturen, hopelijk een goede richting, geleid door Kennis.

Vaak merken mensen die opgroeien in buitengewoon liefdevolle en inclusieve gezinnen dat ze als het ware gevangen zitten in hun familie en er niet aan kunnen ontsnappen. Als ze iets belangrijks in hun leven willen doen waar hun familie geen deel van uitmaakt, zitten ze vast. Ze zitten gevangen door liefde. Ze zitten gevangen door inclusiviteit. Ze kunnen hun ouders of hun familie niet teleurstellen, en zo worden ze op hun plek gehouden—een soort gevangene van hun familie.

Veel mensen bevinden zich daadwerkelijk in deze situatie en zitten daardoor echt gevangen. Als ze in gezinnen waren geboren die niet zo liefdevol en inclusief waren, hadden ze zich misschien al vroeg kunnen bevrijden en aan een ander soort levensreis kunnen beginnen.

Dus zelfs je teleurstelling over je jeugd, wat die voor jou ook moge zijn, kan vanuit een heel ander perspectief worden bekeken. In het licht van je vrijheid en je vermogen om een gevoel te krijgen voor de werkelijke richting van je leven, zul je deze vroege omstandigheden heel anders zien. Soms creëert zelfs het verlies van een ouder in de vroege kinderjaren, toen je nog jong was, een voordeel voor de ontdekking van je grotere doel.

De tekortkomingen van je ouders en de moeilijkheden binnen je gezin kunnen allemaal aanleiding geven tot mededogen en wijsheid, want een groot deel van wijsheid bestaat uit leren wat je in het leven niet moet doen—leren wat niet goed en juist voor je is, leren waar je niet heen moet gaan, of wat je niet moet doen, of met wie je geen tijd moet doorbrengen, en met welke activiteiten je je niet moet bezighouden. Deze grenzen en beperkingen vormen een groot deel van echte wijsheid in het leven en maken het voor jou gemakkelijker om je ware richting te onderscheiden. Naarmate de keuzes beperkter worden, kan de mogelijkheid om je ware richting te onderscheiden aanzienlijk toenemen.

Dus hoewel je je vroege relaties misschien vanuit een persoonlijk standpunt interpreteert, zul je een heel ander perspectief krijgen als je kijkt vanuit het standpunt van het trachten een hoger doel in het leven te vinden, te onderscheiden en tot uitdrukking te brengen.

Veel van de grootste weldoeners van de mensheid werden geboren onder zeer onaangename of armoedige omstandigheden. Vaak waren zij niet de kinderen van liefhebbende en beschermende ouders. Hoewel dit teleurstellend was en hen op vele manieren zelfs kon kwetsen, bood het een opening—een kans om een ander pad in te slaan, een pad dat misschien afweek van dat van hun familie, om een ander soort reis te beginnen in plaats van simpelweg een onderdeel te zijn van een familie of een onderdeel van een cultuur of een religie.

Je kunt dit bredere perspectief pas verwerven als je deze grotere reis in je leven bent begonnen, maar het zal je kijk op je verleden veranderen. In veel gevallen zul je inzien dat een teleurstelling in feite een voordeel was.

Misschien wilde je een relatie met iemand aangaan en hem of haar tot je partner maken, maar diegene wees je af en je was teleurgesteld. En misschien voel je daar zelfs nu nog de pijn van. Maar vanuit een groter perspectief kun je inzien dat je gered bent van een relatie die nooit zou werken en die zoveel van je leven had kunnen opslokken. Je zult terugkijken en tegen jezelf zeggen: “O, ik ben zo blij dat ik niet met die persoon ben meegegaan! Ik ben zo blij dat hij of zij me heeft afgewezen! Want hij of zij had niet kunnen gaan waar ik nu heen ga. Hij of zij had me niet kunnen steunen in wat ik met mijn leven moet doen.”

Hier wordt vergeving vollediger omdat je de waarde inziet van wat er is gebeurd. Het [betekent niet] dat wat er is gebeurd, zo moest gebeuren, maar dat je waarde ontleent aan wat er is gebeurd. Het leert je over waarheid en dwaling. Het leert je over de hopeloosheid van fantasie en het belang van het verkrijgen van een verbinding met de diepere Kennis die in je leeft.

Vanuit persoonlijk oogpunt zou je jaren in therapie kunnen doorbrengen om je gevoelens ten opzichte van je ouders of een ander belangrijk persoon op een rijtje te krijgen, maar je zult hen nooit echt kunnen vergeven en begrijpen totdat je deze grotere levensreis aangaat en een groter doel begint te ervaren. Want alleen in dit licht en binnen deze context kun je de waarde zien van wat er eerder is gebeurd—niet alleen de waarde voor je leerproces, maar echt de waarde in je bevrijden, in je toerusten en opleiden voor een groter doel in het leven.

Wat je grotere doel ook moge zijn, het moet een fundament hebben in Kennis en Wijsheid. Het moet geleid worden door de diepere Kennis die God in je heeft geplaatst. En het moet gebouwd zijn op een fundament van Wijsheid. Het grootste deel van je wijsheid zul je leren uit je eigen fouten en de fouten van andere mensen. Maar als je jezelf of andere mensen veroordeelt voor deze fouten, kun je er geen wijsheid uit putten. Je hebt de waarde van wat er gebeurd is niet begrepen, en daarom kun je de ander of jezelf niet vergeven.

Je zult je ouders eren als je inziet dat ze je naar beste vermogen hebben gegeven wat ze je konden geven, en dat wat er ook gebeurd is, het je de kans heeft gegeven om je eigen kracht, je eigen moed en je eigen zelfbeschikking te ontwikkelen.

Misschien waren je ouders heel liefdevol en hebben ze dit in jou aangemoedigd, en was je de begunstigde van hun begeleiding en steun. Misschien hadden je ouders geen idee van en geen respect voor de diepere beweging van je leven, en dwong hun afwijzing hiervan je om onafhankelijk te worden. In beide gevallen kreeg je de vrijheid om met Kennis te bewegen.

Ieders levenssituatie is tot op zekere hoogte uniek, maar in wezen is iedereen op deze wereld hier met een groter doel. Iedereen die dat voor zichzelf begint te ontdekken, moet zijn verleden opnieuw onder de loep nemen om zijn emoties te bevrijden, zijn veroordelingen los te laten en de menselijkheid te herstellen bij alle mensen die hem of haar hebben beïnvloed. Dit is noodzakelijk, anders zul je emotioneel en psychologisch te verlamd zijn om een groter doel in het leven na te streven. Je gevoelens zullen dan aan het verleden vastzitten. Je oordelen zullen je afsluiten. Je geest zal duister zijn, vol veroordeling en wantrouwen.

Fundamenteel zal Kennis in jou je verzoenen met iedereen in je leven en je de waarde laten zien van al je relaties, zodat je een groter doel in het leven kunt ontdekken en waarderen en de basis van wijsheid kunt leggen die je nodig hebt om dit doel correct te ervaren en tot uitdrukking te brengen.

Wanneer je op dit niveau vergeving begint te ervaren, zal je hele houding veranderen. In plaats van je beperkt en onbekwaam te voelen, zul je je open en krachtig voelen. Je creativiteit zal terugkeren. Je zult andere mensen helder en met mededogen kunnen zien zoals ze zijn en waar ze zich bevinden. Ze zullen niet langer slechts een symbool zijn van iemand anders, een herinnering aan iemand anders. Je zult ze helder kunnen zien zoals ze zijn, zonder veroordeling.

Genezing ontstaat doordat je een groter doel in je leven ontdekt. Als je de rest van je leven als een gekwetst mens doorbrengt, wat heeft dat dan voor zin? Als je de rest van je leven doorbrengt met het gevoel gekwetst, onbegrepen, afgewezen of ongeliefd te zijn, wat heeft dat dan voor zin? Je voegt alleen maar ellende toe aan de wereld. Je bent dan gewoon nog een ongelukkig mens in de wereld, of je nu rijk of arm bent.

Echte oplossing komt voort uit het aannemen van een groter doel in het leven, en alleen Kennis in jezelf—de diepere Intelligentie die God in je heeft geplaatst—kan je naar dit doel leiden, kan onthullen wat het betekent en kan je de mensen brengen die je zullen helpen het te ervaren. Alleen Kennis in jezelf kan je een duidelijk inzicht geven in waar je bent geweest en met wie je bent geweest, wat je tegenhield en wat je vooruithielp. Hier zul je in tegenspoed een wonder kunnen zien. Dit zal je begrip van je verleden, het heden en de toekomst veranderen.

Je moet dit grotere perspectief verwerven. Maar je moet ook je gevoelens op een constructieve manier uiten. Je moet de toestand begrijpen van die mensen die je van streek hebben gemaakt of teleurgesteld hebben. Je moet ook op dit niveau het werk doen, want zolang je dat niet doet, ben je emotioneel niet vrij. Je bent emotioneel niet eerlijk. En je zult je huidige relaties vervuilen met je rancune uit het verleden.

Als je wilt weten wie de andere mensen in je leven zijn, moet je weten waar je leven werkelijk om draait. Dit is geen intellectueel begrip. Dit is geen raadspelletje. Dit is niet simpelweg een beeld schetsen van hoe je zou willen dat je leven eruitziet – vanuit wensen, voorkeuren en fantasieën. Het gaat erom dat je in het reine komt met iets dat meer elementair en fundamenteel is aan je leven en je aard. Want je bent echt ontworpen voor iets speciaals in de wereld, maar hoe zou je ooit je aard kunnen begrijpen voordat je in het reine bent gekomen met wat deze rol werkelijk inhoudt? Je zou jezelf simpelweg vergelijken met andere mensen, in jouw nadeel of in hun nadeel.

Je verleden zal je achtervolgen. Het zal een donkere wolk boven je zijn—die je terugtrekt, je in bedwang houdt, je perceptie van anderen en je beleving van jezelf vertekent—totdat dit werk gedaan kan worden. Je kunt geen nieuw leven betreden totdat je je oude leven hebt afgerond. Een nieuw leven wordt niet simpelweg bovenop een oud leven gebouwd. Het is als een brug naar een andere realiteit. Je kunt niet al je woede, wrok en angst over die brug meenemen en hopen een nieuw leven van welke aard dan ook te ervaren.

Dit soort innerlijk werk is heel belangrijk. Het maakt deel uit van je voorbereiding. Het maakt deel uit van het voorbereiden van jou op een groter doel in de wereld. Het maakt deel uit van je leerproces over relaties en een hoger doel.

Veel mensen proberen religie en spiritualiteit te gebruiken als een soort afkorting. Ze willen een nieuw leven beginnen zonder hun vroegere leven af te sluiten. En dat lukt natuurlijk niet. Ze nemen hun oude leven gewoon mee naar hun nieuwe leven, en merken dat ze nog steeds in dezelfde realiteit leven, ook al is de schijn van hun leven veranderd.

Je spirituele werk moet fundamenteel gaan over het thema van verwerking en vergeving, wat vereist dat je inzicht krijgt in de realiteit van die mensen die je de schuld geeft of met wie je onenigheid hebt, en dat je het belang erkent van deze relatie in het schenken van wijsheid, en als hulp bij het leren van iets van echte waarde dat je gedurende je hele leven kunt gebruiken.

Echt onderscheidingsvermogen in het leven is gebaseerd op het herkennen van fouten en het halen van waarde uit fouten, zodat je je vroegere fouten niet herhaalt. Het is in wezen een proces van herkennen wat waardevol is en dat onderscheiden van wat niet waardevol is, wat echt is van wat onecht is, wat waar is van wat onwaar is.

Maar je moet dit met mededogen doen als je er baat bij wilt hebben. Als je een harde criticus bent van jezelf en andere mensen, betekent dit dat je de waarde van je relaties niet echt hebt begrepen. Je hebt niet echt de wijsheid verworven die je nodig hebt. Je handelt nog steeds vanuit een positie van gekwetstheid en wrok.

Als je inzicht wilt krijgen in de werkelijkheid van iemand anders, wat noodzakelijk is om ooit een echte band met die persoon op te bouwen, mag je dit begrip niet belasten met veroordeling. Zelfs als je beperkingen en fouten bij deze persoon ziet, doe je dat vanuit een houding van helderheid en mededogen. Er is geen sprake van verwijten.

Als je ooit in staat bent om jezelf en je doel in deze wereld te eren, kun je jezelf niet veroordelen. Als je zelfrespect laag is, hoe kun je dan ooit een groter leven, een groter doel en een grotere roeping aannemen?

Veel mensen willen spiritualiteit gebruiken als een soort vlucht uit hun vreselijke verleden en uit hun eigen donkere gevoelens over zichzelf en andere mensen, maar dit is niet gepast en zal nooit tot succes leiden. Je moet je nog steeds bezighouden met dit fundamentele werk van het opnieuw bekijken van je verleden, het vinden van een constructieve manier om je gevoelens te uiten en het herwaarderen van wat er is gebeurd in het licht van je vermogen om een groter doel in de wereld te ervaren.

Iedereen die hier echt vooruitgang heeft geboekt, heeft deze herwaardering moeten ondergaan. Soms kan dit een langdurig en intensief proces zijn, maar het moet gebeuren. Je kunt niet geketend blijven aan het verleden. Je kunt je niet laten beperken door het verleden als je met al je kracht en beschikbare vermogens vooruit wilt gaan.

Om een nieuw leven te kunnen beginnen, moet je vrede hebben met je vroegere leven. Je moet de voor- en nadelen ervan onder ogen zien en uit beide wijsheid putten. Je moet met mededogen kijken naar de omstandigheden van de mensen die invloed op je hebben gehad en beseffen dat je het, als je in hun schoenen had gestaan, misschien niet beter had gedaan.

Dit geeft je hun menselijkheid terug. Nu kun je waarde putten uit hun sterke en zwakke punten, uit hun prestaties en uit hun fouten. Je kunt hen respecteren. Je kunt hen eren voor hun inspanningen om het juiste te doen, zelfs als ze zelf gehinderd werden door hun eigen innerlijke gesteldheid en door hun levensomstandigheden.

Hier zul je zien dat alles wat je is overkomen, essentieel is om wijsheid te ontwikkelen. Het is grondstof voor jou om een grotere wijsheid en een groter onderscheidingsvermogen te ontwikkelen, en een groter medeleven met mensen—om je geest te bevrijden, je leven te bevrijden, je emoties te bevrijden, je gevoelens te bevrijden, zodat je je weer levend voelt en volledig aanwezig in het moment, om je ogen te openen voor de mogelijkheden om je grotere doel te onderscheiden en een ander soort levenspad te volgen dat niet wordt beheerst door het verleden.

De Nieuwe Boodschap van God vereist dit soort werk. Ze vereist dat je het bewustzijn cultiveert dat je nodig hebt om werkelijk te kunnen vergeven en waarde te putten uit je interacties met anderen, hoe moeilijk die op dat moment ook mogen zijn geweest.

De leer van de Nieuwe Boodschap over relaties en het hogere doel vereist dat je je vorige leven afsluit en vergeeft, zodat je vrij en krachtig genoeg bent om een grotere reis te ondernemen. Je kunt je niet aan dit werk onttrekken. Je kunt dit werk niet omzeilen. Je kunt niet weglopen van je verleden. Je kunt je niet verbergen, noch iets ontkennen of afwijzen dat werkelijk in jezelf aanwezig is. Alles moet aan het licht komen om opnieuw te worden bekeken en geëvalueerd.

Je moet vrij zijn om verdriet, teleurstelling en woede te uiten. Je moet deze emotionele vrijheid hebben, anders ben je als iemand die geketend is, vastgeketend aan een muur. Je mag aan de buitenkant alle voordelen hebben, maar je bent nog steeds als iemand die gevangen zit in jezelf, verstikt door je eigen onenigheid en door je eigen onderdrukte gevoelens en emoties.

Je gevoelens en emoties in de toekomst zijn bedoeld als voertuigen om iets groters in het leven uit te drukken, maar als je verstikt bent en je gevoelens onderdrukt zijn, hoe kun je dan ooit iets groots in het leven uitdrukken? Je hele mechanisme van expressie, je hele medium van expressie—je ideeën, je emoties, je gevoelens, je waarnemingen—zijn allemaal beperkt.

Op dit niveau moet er vrijheid zijn. Je kunt niet verstikt zijn en toch in staat zijn om iets groots in het leven te ervaren en uit te drukken. Je kunt niet als een gevangene in het verleden vastzitten als je vrij wilt zijn om vooruit te gaan en je ware doel en bestemming in dit leven op je te nemen.

Het genezingsproces moet dus plaatsvinden. Maar genezing vereist herkenning, en het moet wijsheid voortbrengen om echt en compleet te zijn. Mensen denken dat genezing alleen maar betekent dat pijnlijke dingen verdwijnen, zoals het helen van een wond in je lichaam. Maar genezing op het niveau van je denken en emoties is echt iets anders. Het is niet alleen een vlucht voor de pijn; het is niet alleen de wens om iets te laten verdwijnen.

Daarvoor moet je iets onder ogen zien en de werkelijke waarde en betekenis ervan voor je leven bepalen. Dat is genezing. Het is iets dat schadelijk en pijnlijk was, omzetten in iets dat heilzaam en nuttig is. Het is het herkennen en herstellen van wijsheid en waarde uit iets.

Ja, je was teleurgesteld. Welke waarde kun je daaruit halen? Welke wijsheid kan dat je bieden die echt heilzaam is en niet bezoedeld is met veroordeling en wrok? Als je ouders geen liefde voor je konden uiten of je hard behandelden, wat kan dit je dan leren over innerlijke vrijheid? Kan dit je eigen toewijding aan innerlijke vrijheid versterken, of gebruik je dit tegen jezelf en andere mensen?

Elke omstandigheid is nuttig om wijsheid te vergaren en de waarde van Kennis in jezelf en in andere mensen te leren kennen. Elke situatie kan je deze waarde bieden. Dat betekent niet dat de situatie goed was. Het hoeft ook niet te betekenen dat het zo moest gebeuren, want er gebeuren veel dingen die nooit zo bedoeld waren. Ze zijn gewoon gebeurd. Het is de waarde die je eruit haalt die van belang is.

Beweer niet dat alles met een doel gebeurt. Dat is onwetendheid. Maar het betekent wel dat je alles kunt gebruiken voor een hoger doel. Dat is wijsheid. Het gaat niet om de bedoeling van een gebeurtenis. Het gaat om de waarde die je eruit haalt. Het gaat om de wijsheid die je eraan toevoegt. Het gaat om je moed om haar onder ogen te zien en te bepalen wat ze je te leren heeft.

Hier leer je van de fouten van iedereen. Iedereen staat nu in dienst van jou—maakt je wijzer en medelevender, zelfbewuster, sterker en vrijer in jezelf om een groter doel in je leven te volgen.

Dit is als een ommezwaai van 180 graden ten opzichte van je vroegere positie. In plaats van als een gekwetst kind door het leven te gaan, gebruik je nu alles wat er gebeurt om je de waarde van Kennis bij te brengen, om een toewijding te genereren om Kennis in jezelf te volgen en om je het belang van innerlijke vrijheid en de waarde van vergeving te tonen, zoals ze werkelijk moeten worden ervaren.

Een onderdeel van je diepgaande evaluatie van je leven is om terug te blikken en al je relaties onder de loep te nemen. Vraag jezelf bij elke relatie af: „Welke wijsheid moet ik uit deze relatie halen? Onder welke omstandigheden leefde deze ander, die zijn of haar houding en gedrag hebben bepaald? Hoe kan ik leren van zijn of haar ervaringen? Hoe probeerde hij of zij mij te helpen, ondanks zijn of haar eigen moeilijkheden? Hoe heeft deze relatie mij geholpen om me voor te bereiden op het vinden en uitdragen van een groter doel in mijn leven? “

Deze vragen zijn erg belangrijk omdat ze je de kans geven om je relaties vanuit een hoger perspectief te bekijken. In plaats van verdwaald te zijn in het bos in de vallei beneden, heb je nu een positie op de berg ingenomen vanwaar je het landschap duidelijk kunt zien. Hier zul je zien dat mensen je, door middel van waarheid en dwaling, hebben gediend, maar je kunt dit alleen zien binnen de context van het vinden van een groter doel in je leven.

Als je familie je niet kon accepteren, is dat goed, want je toekomstige doel in het leven is misschien iets dat buiten het netwerk van je familie moet plaatsvinden, en zij hebben je de vrijheid gegeven om dat na te streven. Als je teleurgesteld was in een relatie, heeft dat je dan niet vrijgemaakt voor een grotere toekomst? Als je met die persoon was getrouwd, had je misschien nooit de kans gehad of de innerlijke kracht of zekerheid gevonden om te onderscheiden wat je werkelijk hier te doen hebt.

Hebben de fouten van anderen en je eigen misstappen je niet een kern en een fundament gegeven voor het ontwikkelen van wijsheid—wijsheid die je leven zal redden en die van onschatbare waarde zal zijn voor andere mensen, wijsheid die je kunt onderwijzen en laten zien, wijsheid die deel zal uitmaken van je geschenk aan een worstelende mensheid?

Dit betekent een revolutie in jezelf—een echte transformatie, een geheel ander uitgangspunt van waaruit je het leven en jezelf kunt bekijken. En het is volkomen eerlijk. Het is volkomen authentiek. Hier is geen sprake van emotionele oneerlijkheid. Hier is geen sprake van zelfbedrog. Hier wordt de waarheid niet verdoezeld met fantasierijke ideeën. Het is volkomen gezond. Het is volkomen echt.

Hier wordt vergeving het middel waarmee het leven van anderen je iets waardevols kan leren en je kan aanmoedigen om de kracht, de toewijding en de wijsheid te hebben om te kiezen voor, en het geschenk te aanvaarden van een groter doel in het leven.