De gevangenis

Je kent gevangenissen. Het zijn plekken waar mensen worden opgesloten, verwaarloosd en vaak mishandeld. Het zijn plekken waar mensen uit het normale leven worden weggehaald en aan strenge beperkingen en toezicht worden onderworpen. Het zijn plekken waar mensen het contact met de buitenwereld verliezen en vaak worden vergeten en over het hoofd gezien.

Vandaag spreken we over de gevangenis in jezelf, datgene wat je opsluit en je tegenhoudt en je uit het leven haalt en je scheidt van datgene waar je van houdt, dat jou je bestemming en je vrijheid ontzegt. Een gevangenis zonder muren, zonder tralies, zonder bewakers, een onzichtbare gevangenis, de gevangenis in je eigen geest.

Als je naar mensen kijkt, zijn ze er wel, maar zijn ze er niet echt. Ze zitten opgesloten in hun perspectief en hun houdingen en overtuigingen; in hun grieven, hun dromen, hun hoop, hun angsten en zorgen. Je spreekt tegen hen, maar ze kunnen je nauwelijks horen. Je kijkt naar hen, maar ze kunnen je niet echt zien. Je probeert hen te bereiken met een liefdevolle boodschap, en ze weten niet wat die is.

In sommige landen lijken ze vrij te zijn. Ze kunnen zich vrij bewegen. Ze kunnen tot op zekere hoogte hun beroep kiezen, misschien zelfs met wie ze trouwen, wat wereldwijd nog steeds een zeldzame vrijheid is. Maar ze zitten nog steeds in de gevangenis, zie je. Het is de gevangenis van separation/”>Afscheiding, opgebouwd door de tijd en de omstandigheden, die zichzelf vormgeeft en bepaalt wat iemand wel en niet kan zien, doen en horen.

Ieders gevangenis is een beetje anders, maar de realiteit is nog steeds dezelfde. Het is je meest fundamentele probleem, afgezien van het verwerven van de basisbehoeften van het leven, wat voor veel mensen nog steeds een ernstige en dringende noodzaak is. Maar zodra in deze behoefte voldoende is voorzien en mensen op dit gebied een redelijke mate van zekerheid hebben, moeten ze zich bezighouden met het verwerven van een ander soort vrijheid, een vrijheid die niet echt van buitenaf wordt opgelegd, hoewel ze daar wel wordt versterkt.

Het is de gevangenis, zie je. Je bent ingesloten, buitengesloten. Je kunt niet reageren op je Bron. Kennis in jezelf, de diepere Intelligentie die God je heeft gegeven, geeft je elke dag tekenen en aanwijzingen, maar je hoort ze niet, je voelt ze niet. En als je ze wel hoort, denk je dat het iets anders is, gewoon weer een gedachte in de geest tussen alle andere gedachten, die uit het niets komen en geen waarde hebben.

Dit is het belangrijkste dilemma, zie je: leven in Afscheiding, leven in de fysieke werkelijkheid, leven in een lichaam, begrensd worden door een wereld die voortdurend verandert, onzeker is door concurrentie en conflict en de altijd aanwezige angst voor verlies en ontbering. Hier is de wereld niet zozeer de gevangenis, maar je eigen geest. Want je kunt alle comfort hebben dat geld kan kopen, en toch ben je wanhopig, als een gekooid dier dat heen en weer ijsbeert, dat voortdurende prikkels nodig heeft, voortdurende afleiding en obsessie die je ervan weerhouden je werkelijk ellendige toestand te ervaren.

Pas wanneer je je realiseert dat je in deze gevangenis leeft, en dat je niet het leven leidt waarvoor je hierheen bent gezonden en bedoeld bent om te leven, begin je een fundamentele ommekeer in je leven te maken. Het is hier dat de Hemel je werkelijk kan bijstaan. Maar het is een ommekeer met vele stappen, fasen en drempels. Het gebeurt niet in één keer, in een dag, een maand of een jaar. Maar het moet beginnen met deze fundamentele behoefte om je grotere doel in het leven te kennen en de innerlijke vrijheid te hebben om dit te ervaren en uit te drukken.

Je kunt vastzitten in cultuur en samenleving, economisch gebonden om voor een gezin te zorgen of een rol te vervullen, maar je kunt nog steeds deze innerlijke vrijheid hebben, zie je. En als je die hebt, word je als een heilige, als een baken, een bron van wijsheid, mededogen en vergeving, iemand naar wie mensen na verloop van tijd zullen komen om advies en een oplossing te zoeken, omdat jij de enige onder hen bent die werkelijk geen innerlijk conflict kent, want je bent uit de gevangenis gestapt en leeft daar niet langer.

In deze fase word je alleen beperkt door de grenzen van je uiterlijke leven, maar wordt je innerlijke leven grenzelozer, zuiverder, niet gekweld door voortdurende angst en de constante behoefte om aan die angst te ontsnappen, wat de fundamentele toestand is van bijna iedereen.

Dit is een probleem voor ieder mens, niet alleen voor degenen die uitverkoren zijn of degenen die het meest veelbelovend of het rijkst zijn of de grootste kansen hebben. Want God heeft ieder mens in de wereld gezonden om de wereld op een unieke manier te dienen met bepaalde mensen en in bepaalde situaties. Het feit dat de meeste mensen zich niet op deze manier inzetten, is de oorzaak van lijden op elk niveau, en creëert de wereld die je elke dag ziet, aanraakt en hoort.

Daarom is het ieders probleem, centraal in ieders kernbehoeften. Hoezeer mensen ook proberen zichzelf te bevredigen met genoegens en bezittingen en romantiek en het streven naar macht en prestige, deze fundamentele behoefte leeft nog steeds in hen en kan op geen enkele andere manier worden vervuld.

Zie je, ze zitten nog steeds gevangen, nu nog sterker gebonden door hun hartstochten, hun streven en hun ambities, en steeds banger dat ze al deze dingen zouden kunnen verliezen. Nu hebben ze vijanden. Nu hebben ze concurrenten. Nu zijn er talloze andere krachten die hen bedreigen. Dus hoewel het lijkt alsof ze in materiële zin boven iedereen uitstijgen, worden ze meer gekweld dan de gemiddelde mens en zullen ze zelden een moment van rust en verlichting ervaren.

Hoewel dit misschien het streven van de wereld is, heeft de Hemel je hierheen gezonden voor een groter doel. En alleen Gods Nieuwe Openbaring voor de wereld spreekt hier rechtstreeks over. Het vereist geen geloof in een grote boodschapper of heilige. Het vereist geen aanhang aan een strikte religieuze filosofie of ideologie. Het vereist niet dat je tot een religieus systeem of een religieuze organisatie behoort. Je mag binnen of buiten deze dingen bestaan, omdat je fundamentele behoefte boven deze zaken uitstijgt.

Alleen God weet hoe Hij je uit deze gevangenis kan bevrijden. Je kunt elke vorm van ontsnapping proberen, door te streven naar een puur gelukkig, eenvoudig leven; door te streven naar een landelijk leven; door te streven naar een agrarisch leven; door je leven zo in te richten dat je de voortdurende inbreuk op je innerlijke beperking niet voelt. Maar hoe je het ook probeert, hoe je je hele leven ook probeert de perfecte omstandigheden voor jezelf te creëren, je bent niet ontsnapt aan je fundamentele probleem. En je kunt er niet zeker van zijn dat deze omstandigheden die je hebt weten te creëren, in stand kunnen worden gehouden en beschermd kunnen worden, wat aanleiding geeft tot voortdurende angst en ergernis.

God begrijpt deze situatie, omdat zij het gehele fysieke universum beheerst, een fysiek universum waarin de afgescheidenen in talloze vormen moeten leven, in talloze werelden, in talloze uitingen van cultuur en beschaving, op talloze verschillende niveaus van technologische en sociale ontwikkeling. Het is de toestand van het leven in Afscheiding, in deze wereld en in alle werelden waar intelligent leven zich heeft ontwikkeld of waar het zich heeft gevestigd. Zo fundamenteel is dit.

God gaf je de vrijheid om de Afscheiding binnen te gaan, om een individu te zijn, om alleen te zijn, om schijnbaar zelf je leven te bepalen. Maar dit is zowel je last als je vrijheid geweest. God begrijpt je situatie, en God heeft het antwoord gegeven aan de menselijke familie en aan alle families van intelligent leven overal, in alle dimensies en universa. Het leeft vandaag in je. Het is je uitweg uit de jungle. Want het is niet verdorven. Het is niet berustend. Het is niet aangepast aan de wereld. Het heeft hier geen goedkeuring of beloning nodig. Het is zonder angst, want het kan niet vernietigd worden. Het is het enige deel van jou dat puur en onbevreesd is, wijs en vol mededogen. Het is het deel van jou dat God nooit heeft verlaten en nog steeds verbonden is met de Schepping.

Daarom is er geen Dag des Oordeels. Daarom is er geen hel en verdoemenis, omdat een deel van jou nog steeds in de Schepping leeft en niet van God kan worden gescheiden. Maar het deel van jou dat is verstoten en uit eigen beweging is vertrokken, dat door de fysieke werkelijkheid reist, dat is waar je je vandaag bevindt. Maar dit getuigt van je grotere werkelijkheid, je grotere oorsprong, je grotere bestemming, die buiten de gevangenismuren van je eigen overtuigingen en overtredingen bestaat.

God heeft de sleutel van je gevangenisdeur. En die is volmaakt. Toch aarzel je, omdat je niet echt zeker weet of je de beslotenheid van je eigen geest wel wilt verlaten. Hoewel je daar lijdt, ben je er ook aan gewend geraakt en ben je bang voor verandering; je denkt dat je zonder deze beslotenheid verloren zou zijn. Je zou vernietigd worden. Je zou verdwijnen. Maar niets van dit alles is waar. Je zou er nog steeds zijn. Je zou nog steeds jezelf zijn. Je zou er in de spiegel hetzelfde uitzien. Je uiterlijke omstandigheden zijn niet veranderd. Je bent niet gestorven en ergens anders heen gegaan.

Het is zo dat je geest is geopend en je dingen begint te ervaren die je nog nooit eerder hebt gevoeld. En je begint te beseffen dat je altijd al momenten van deze ervaring hebt gehad. En je zou dit zien in schril contrast met je normale dagelijkse gemoedstoestand, die kruipend, zelfvernietigend, angstig en wantrouwend is.

Omdat je voor een groter doel naar de wereld bent gezonden, moet je de vrijheid vinden om dit doel te ontdekken. Je moet de vrijheid vinden om de mensen te vinden met wie dit te maken heeft. Je moet de moed vinden om de voorbereiding hiervoor te treffen. Je moet de kracht en de zelfdiscipline opbouwen om een ander soort reis te maken. Je moet zelfvertrouwen opbouwen en ontsnappen aan jezelfverloochening en de wolken die boven je hangen.

Daarom is het Gods eerste doel om je te bevrijden, om je de kans te geven in te zien dat je ware leven zich buiten deze gevangenis bevindt, en dat je in het leven met veel te weinig genoegen hebt genomen. Er wacht een grotere werkelijkheid op je—een grotere roeping, een groter doel, een rijkere levenservaring.

Zelfs als je fysiek, cultureel, door armoede en omstandigheden gebonden bent, wordt je geest nog steeds een kanaal voor genade. In plaats van een individu dat worstelt en streeft om te overleven en geluk te vinden in wat er ook maar verkregen kan worden, word je nu een poort waardoor de Hemel kan spreken en schijnen op de wereld, een wereld die met de dag donkerder wordt, een wereld die geconfronteerd wordt met de Grote Golven van verandering.

Zonder deze kracht en deze genade zul je steeds angstiger en ontevredener worden naarmate de wereld om je heen verandert en moeilijker wordt. Je zult steeds meer worden beïnvloed door mensen die nu bozer, veroordelender en meer bedreigd raken door de grote verandering die zich overal ter wereld voltrekt. Je zult meer geïsoleerd raken. Je zou het gevoel hebben dat je overleving, je welvaart en je welzijn voortdurend worden aangevallen. Je zou anderen hiervan de schuld geven, misschien zelfs hele volkeren die je niet eens kent. Je zou partijdig worden. Je zou innerlijk in conflict raken. Je zou in oorlog zijn met jezelf, verstrikt in oorlogen die overal ter wereld plaatsvinden.

Maar God heeft je hierheen gezonden voor een groter plan en een groter doel, niet om in deze helse valstrik te vallen, niet om af te dalen in chaos en ellende in de gevangenis van je eigen geest, maar om je geest, dit prachtige communicatie-instrument, toe te laten als een medium waardoor grotere gaven via jou aan de wereld kunnen worden geschonken, waarvoor je perfect bent ontworpen.

Dit is dan hoe God je zal verlossen en herstellen—niet omdat je een bepaalde geloofsovertuiging hebt aangenomen; niet omdat je in Jezus, de Boeddha of Mohammed hebt geloofd, maar omdat je je hebt opengesteld voor de kracht van Kennis die God in je heeft geplaatst. Hier worden Jezus, de Boeddha en Mohammed voorbeelden van bijdrage, van vrijheid op de grootst mogelijke manieren.

Hoewel er niet van je wordt gevraagd om te doen wat zij deden, doorloop je in wezen hetzelfde voorbereidingsproces. Maar dit moet een bewuste reis zijn. Denk niet dat je al op deze reis bent en dat je grote vooruitgang boekt. Pas wanneer je innerlijke toestand begint te veranderen, je waarden beginnen te veranderen, je prioriteiten beginnen te veranderen, de aard van je innerlijke ervaring begint te veranderen, dan ben je pas echt op deze reis. Misschien sta je op de oever, kijkend naar de grote oceaan voor je en vraag je je af wat zich aan de andere kant bevindt.

Gods eerste doel is om je te bevrijden, wat neerkomt op het bieden van een uitweg uit je gevangenis; want binnen die gevangenis kun je niet zien, kun je niet weten en kun je niet voldoende horen om de grotere reis te herkennen die je te wachten staat. Je bent veel te zeer opgesloten in jezelf en onderhevig aan de invloed van andere mensen die je onderdrukken, om de kracht en de vastberadenheid te kunnen opbrengen om op weg te gaan.

Op deze reis verlaat je niet noodzakelijkerwijs je familie of je omstandigheden, want in veel gevallen is dit niet mogelijk of zelfs niet gepast. Dit is een innerlijke reis, de grootste die je ooit zult maken, de meest diepgaande, want het is de Wil van de Hemel dat je dit doet—fundamenteel, essentieel, voorbij alle overtuigingen en perspectieven, voorbij religie, voorbij nationaliteit, voorbij ras en stam, cultuur en gewoonte.

Dit is je verbond met God. Dit is wat je met een groter doel naar deze wereld heeft gebracht. En dit is wat je hier zal herstellen, want je moet hier zijn om op deze manier hersteld te worden.

Je zou kunnen bidden. Je zou op je knieën kunnen vallen. Je zou de heilige teksten kunnen reciteren. Je zou kunnen proberen volmaakt te leven, volgens de voorschriften van de religie. Hoewel dit een nobele onderneming is, garandeert het niet dat je aan de gevangenis kunt ontsnappen.

Voor veel mensen versterkt dit hun gevangenschap zelfs nog. Nu gaan ze fel verdedigen wat ze geloven en veroordelen ze alle anderen. Nu denken ze dat hun overtuigingen de enige of belangrijkste zijn die iedereen zou moeten aanhangen en dat degenen die niet willen of kunnen geloven, gestraft, verstoten of zelfs vernietigd moeten worden. Ze hebben Gods grote Openbaring nu veranderd in een wapen, dat gebruikt wordt voor macht en veroordeling.

Dit is proberen te geloven binnen je gevangenis. Zo ziet het eruit als je innerlijk geen ontsnapping en verlichting vindt uit je opsluiting.

Het is onnatuurlijk om opgesloten te zitten. Je bent hier niet voor gemaakt. Het is onnatuurlijk om zo strak gebonden te zijn, zo sterk beperkt door je cultuur en je eigen innerlijke overtuigingen en emotionele toestanden. Het is onnatuurlijk om je leven uitsluitend op ideologie te baseren, want in je natuurlijke staat heb je geen ideologie. Je hebt geen ideologie nodig. Terwijl je in deze wereld bent, in je natuurlijke staat, heb je een kader nodig waarin je kunt werken, maar je ziet dat God in en voorbij alle dingen beweegt. Stromend als de wind door de bomen in het bos, is hij daar niet gebonden, hoewel hij daar ook leeft.

Zoek daarom je ontsnapping uit je gevangenis. Herken je gevangenis. Word je zo objectief mogelijk bewust van je eigen innerlijke toestanden en houdingen, en je zult zien hoe beperkt je bent, hoe geobsedeerd je bent, hoe depressief en onderdrukt je bent—niet alleen door externe krachten en omstandigheden, maar ook door je eigen innerlijke toestanden.

Je kunt je uiterlijke omstandigheden niet veranderen om alles volkomen naar wens te maken zonder jezelf voor de gek te houden of je in waanvoorstellingen te verliezen. Maar je kunt de gevangenispoorten van je geest openen, en God heeft de Stappen naar Kennis gegeven om dit mogelijk te maken. God heeft de uitweg gegeven—niet alleen iets om in te geloven, niet alleen richtlijnen voor persoonlijk gedrag, niet alleen geboden voor het leven in de wereld, maar het daadwerkelijke pad uit je gevangenis, uit de mist van verwarring en zelfverloochening.

Alles wat destructief is in de menselijke geest, de bron van al het destructieve gedrag, de bron van alle wreedheid, de bron van alle geweld en onrechtvaardigheid, is verwarring. En verwarring is het gevolg van onnatuurlijk zijn. Het is een onnatuurlijke toestand. Waar je vandaan komt en waarnaar je zult terugkeren, heerst geen toestand van verwarring, maar van grote zekerheid en nederigheid.

Probeer daarom niet uit te zoeken hoe je gelukkig kunt worden in het leven. Natuurlijk zijn er problemen op te lossen en dilemma’s aan te pakken. Natuurlijk zijn er correcties aan te brengen die je zelfs vandaag al kunt zien. Maar je kent de uitweg uit deze jungle niet, want je hebt de sleutel van je gevangenis niet.

Maar God verschaft de sleutel, opnieuw. Deze keer wordt hij in zuivere vorm gegeven, voor het eerst in de hele menselijke geschiedenis in zijn zuivere vorm opgenomen—zo zuiver dat je zelfs Onze Stem kunt horen, de Stem die tot Jezus, de Boeddha en Mohammed sprak. Die je kunt horen. Kunt lezen. Kunt begrijpen—want dit is de Stem van de Hemel die tot je spreekt. En zijn eerste doel is om je vrijheid te geven—geen volledige vrijheid, want dat is hier niet helemaal mogelijk, maar de vrijheid om de diepere stem te vinden en te onderscheiden die God in je heeft geplaatst, en om die stem te volgen en toe te laten dat hij je denken en je leven hervormt.

Niemand ter wereld zou kunnen bedenken hoe dit zou kunnen werken, hoewel mensen het blijven proberen. God bied je dan ook een uitweg. Die is niet gevuld met grootsheid, wonderen en beloften van extase. Het is gewoon de uitweg. Hij herstelt de primaire verbinding tussen je wereldse geest en de diepere Geest van Kennis in jezelf. En via deze verbinding krijg je dingen te doen die echt helend zijn, die duidelijkheid brengen in je leven, die de krachten en neigingen in je geest tegengaan die je gevangenis verdiepen en je daar gevangenhouden.

Wat een zegen is het dan om te leven in een tijd van Openbaring, waarin zo’n geschenk in de puurste vorm voor je beschikbaar is, om te leven in een tijd waarin Gods nieuwe Boodschapper in de wereld is en deze Openbaring naar zoveel mogelijk mensen brengt. Je bent gezegend om dit te horen en te ontvangen.

God heeft dit eerder geprobeerd, maar Gods Openbaringen zijn verkeerd geïnterpreteerd en verkeerd begrepen, misbruikt en veranderd in een vorm van onderdrukking, een juk voor de mensen.

Alleen wie een sterker gevoel voor de Hemel heeft, kan verder kijken dan deze zaken en de grote tradities op een heilzame manier toepassen. Maar daarvoor is een dieper inzicht nodig. Je moet buiten de gevangenis denken om deze dingen te kunnen voelen—om deze grotere verbondenheid te voelen; om het gevoel te hebben dat er op een heilzame manier, met grote wijsheid en mededogen, over je wordt gewaakt; om in te zien dat je zonden, hoe diep ze ook zijn, je er niet van kunnen weerhouden de Genade van de Hemel te ontvangen.

Het doel hier is niet om aan de wereld te ontsnappen of te sterven en naar een of andere hemelse toestand te gaan, maar om te worden wat je hier werkelijk bedoeld bent te worden, in welke omstandigheden je je ook bevindt, of je nu rijk of arm bent, of je nu vrij bent om te reizen of niet.

Of je je omstandigheden nu kunt veranderen of niet, je wordt een licht in de wereld omdat je bevrijd bent van de gevangenis—vrij genoeg om erbuiten te leven, om de sterren achter de wolken te zien, om op elk moment getuige te zijn van de schoonheid van de natuur, om je te verwonderen over de duizend eenvoudige geneugten van het leven, om de aanwezigheid van de Hemel te voelen die je zegent, zodat je de kracht en de kans hebt om anderen te zegenen met datgene wat puur is en het begrip te boven gaat.